Isle of Skye w marcu 2013 roku: droga między nagimi wzgórzami, zatoki, kamienne murki i Neist Point na zachodnim krańcu wyspy. Białą latarnię widać na końcu skalistego przylądka. Zanim dojdzie się pod jej zabudowania, po drodze są jeszcze schody i kawałek ścieżki nad morzem.
Isle of Skye z drogi
Wąska szosa biegnie między brązowymi zboczami i wodą. Domy pojawiają się pojedynczo, przy drodze stoją kamienne murki. W marcu trawa ma jeszcze zimowy kolor, a wyższe partie wzgórz są prawie bez roślinności.
Neist Point: zejście w stronę morza
Do latarni prowadzi ścieżka ze schodami. Na zboczu widać schody, poręcze i kamienny mur. Podejście z powrotem też będzie częścią spaceru, schody nie znikają od samego patrzenia na latarnię.
Latarnia na końcu przylądka
Neist Point leży niedaleko Glendale. Latarnia zaprojektowana przez Davida A. Stevensona zaczęła świecić 1 listopada 1909 roku, a w 1990 roku została zautomatyzowana. Biała wieża stoi przy niskich zabudowaniach, na skale ponad wodą. Z boku przylądka można zobaczyć cały ten układ: klif, domy i wieżę na końcu.
Skały przy wodzie
Poniżej zabudowań są płaskie, popękane skały, kamienne stopnie i zejście w stronę morza. Z tej perspektywy latarnia zostaje wyżej, nad głową, a na pierwszym planie jest brzeg i woda.
Powrót przez wyspę
Po skalistym wybrzeżu znów pojawiają się drogi, niskie wzgórza i szerokie płaty pustego terenu. Na końcu dnia światło nad horyzontem robi się znacznie ciemniejsze.
Dodaj komentarz