Astana otworzyła nasz męski wyjazd do Kazachstanu i Kirgistanu w 2025 roku. Dwa dni w mieście obejmowały Chan Szatyr, Nur-Astana, Bajterek i Ak Ordę, a potem muzeum wojskowe, rzekę Esil oraz Wielki Meczet. Dużo architektury, ale też całkiem przyziemny przystanek przy śniadaniu.
Dzień 1: Chan Szatyr, meczet Nur-Astana, Bajterek i Ak Orda
Chan Szatyr: wielki namiot ze sklepami
Chan Szatyr ma masztowy, przechylony dach, który trudno pomylić ze zwykłą galerią handlową. Wewnątrz widać konstrukcję rozpiętą wysoko ponad kolejnymi poziomami sklepów. Samo centrum podaje, że zaprojektował je Norman Foster, a otwarcie nastąpiło w 2010 roku. Z zewnątrz namiot, w środku schody ruchome i sklepy.
Nur-Astana: złota kopuła i błękitny dywan
Nur-Astana ma białe arkady, złotą kopułę i wnętrze w zupełnie innej tonacji: błękitny dywan, jasne kolumny i ornamenty. W bocznym świetle wzory na podłodze są równie wyraźne jak zdobienia pod kopułą. To inny meczet niż ogromny kompleks z niebieskimi kopułami oglądany w dalszej części wizyty.
Bajterek i widok w stronę Ak Ordy
Złota kula Bajtereku wystaje ponad drzewa i odbija się w wodzie. Opis monumentu wiąże jego formę z turkijską opowieścią o Drzewie Życia i ptaku Samruk. Dalej oś reprezentacyjnej zabudowy prowadzi wzrok do pałacu Ak Orda, ujętego pomiędzy wysokie złote wieże.
Dzień 2: śniadanie i Muzeum Wojskowo-Historyczne
Przed muzeum było jeszcze śniadanie: jajko, wędlina, ser, warzywa i podłużny wypiek z serowym nadzieniem. Przy takim zestawie najpierw trzeba znaleźć wolny kawałek stołu.
Samolot i pojazdy przed muzeum
Ekspozycja wychodzi także na zewnątrz. Przed budynkiem stoją samolot, czołgi i pojazd z wyrzutnią, a przy wejściu uzbrojony jeździec. Muzeum Wojskowo-Historyczne Sił Zbrojnych obejmuje różne okresy historii wojskowości, od dawnego uzbrojenia po sprzęt XX wieku.
W środku zmienia się skala: po wielkich pojazdach przychodzą gabloty, mundury, ozdobne tarcze i wyposażenie wojowników. Przy konnej figurze można obejrzeć detale stroju znacznie bliżej niż na pomniku stojącym wysoko nad placem.
Miniatury i dioramy wojenne
Osobny fragment zajmują miniaturowe sceny. Są ruiny, ciężarówka, ogrodzenie i zimowy krajobraz z nagimi drzewami. W zbliżeniach dobrze widać, ile drobnych elementów mieści się w takim modelu budynku.
Dalej pojawiają się kokpit z gęsto rozmieszczonymi przyrządami, broń w gablotach oraz sceny z dawnymi wojownikami. Tarcze mają bogate ornamenty, a obok broni pokazano także stroje i zbroje.
Kolejne sceny prowadzą przez obrazy i dioramy wojenne do strojów, hełmów oraz broni drzewcowej. Na jednym z manekinów jest czerwono-złoty strój z bardzo wysokim nakryciem głowy, na innym kolczuga i hełm.
Nad rzeką Esil
Nad Esil zamiast placów i kopuł są nadrzeczna zieleń, szeroka woda i wieżowce na drugim brzegu. Kryty most dla pieszych ma ażurową osłonę, która rzuca na chodnik gęsty wzór cieni. Samo przejście daje więc jeszcze jeden temat do zdjęć, zanim spojrzy się na panoramę miasta.
Wielki Meczet Astany
Wielki Meczet ma białe elewacje i błękitne kopuły. W środku są długie kolumnady, witraże i ogromny żyrandol. Miejski wykaz atrakcji Astany rozróżnia ten kompleks od innych meczetów stolicy. Sam kolor kopuły jest tu pomocniejszy niż ogólne hasło „ten duży meczet”.
Jasna posadzka odbija okna, kolumny i ludzi. W bocznych przejściach światło z witraży układa się na podłodze w kolorowe pola. Warto spojrzeć także w górę: nad wzorzystym dywanem zwisa wielki żyrandol, a dalej widać zdobienia sklepienia.
Długie korytarze i powtarzające się kolumny pokazują rozmiar budynku bez potrzeby zgadywania, ile osób zmieściłoby się w środku. W przejściach pojedyncze sylwetki giną pomiędzy wysokimi oknami.
Z Astany dalsza część tej wyprawy prowadziła do zupełnie innego krajobrazu. Zhygylgan i kanion Kapamsaj to już Mangystau, nad Morzem Kaspijskim.