Mała Petra była naszym przystankiem po nocy na pustyni Wadi Rum . Najpierw dojazd, hotel z basenem i obiad, potem skalne fasady i przejścia Siq al-Barid. Dzień opisała Nina. Jej relacja, ceny i warunki noclegu dotyczą 7 czerwca 2021 roku. Zdjęcia pokazują również schody wykute między skałami oraz wieczorne słodkości.
Relacja Niny: z Wadi Rum pod Petrę
Na parkingu czekał na nas gorący samochód. Pożegnanie z Odehem i ruszyliśmy w stronę Petry. Po drodze tankowaliśmy – cena paliwa nie zmieniła się 0,79JOD/l.
Hotel z basenem i widokiem na wejście do Petry
Nocleg rezerwowaliśmy jak zwykle za pomocą Booking – rezerwacja noclegu przez Booking Tym razem przekonała nas lokalizacja – rzut beretem od Petry, no i oczywiście basen! Po chwili odpoczynku poszliśmy go przetestować. Czekała nas niespodzianka w postaci leżaków i ręczników oraz basen cały głęboki na 1,70m . Na szczęście były też dwa koła ratunkowe. Widok z basenu jest na wejście do Petry.
Obiad w Beit Al-Barakah i wielkie lemoniady
Po kąpieli udaliśmy się na obiad, część polecanych knajp była jeszcze nieczynna więc zdecydowaliśmy się na Beit Al-Barakah
Jedzenie było smaczne a porcje bardzo duże więc jeśli kiedyś udacie się naszymi śladami to porcje obiadowe zamawiajcie 1 na 2 osoby. Podobnie przepyszne lemoniady – standardowa porcja to 0,5l. Za obiad zapłaciliśmy 30JOD – sharmy dzieci zabraliśmy ze sobą.



Mała Petra: fasady w skalnym wąwozie
Na dzień dzisiejszy mieliśmy przewidziane tylko zwiedzanie Małej Petry i tam też udaliśmy się. Kilku Jordańczyków zaproponowało nam usługi przewodnika, ale raczej nienachalnie. Sama atrakcja nie robi wielkiego wrażenia ale można powspinać się gdzieniegdzie oraz oczywiście poszukać kryjówek Lorenza. Jeśli będzie tam jechać ubierzcie kryte buty – podobnie jak na pustyni sprawdzą się lepiej niż dowolne sandały.
Siq al-Barid, czyli Mała Petra, służył jako przystanek dla karawan poza głównym miastem . Były tu miejsca do jedzenia i odpoczynku, wykute fasady oraz system zbierania wody. Wejście prowadzi przez naturalną skalną szczelinę. Podobieństwo do głównego Siqu jest widoczne, choć skala jest mniejsza.












Na jednej z fasad nad otworami stoją kolumny pod niewielkim frontonem. Niżej są kolejne ciemne wejścia. Z wnętrza innego pomieszczenia widać przeciwną ścianę wąwozu. Pomiędzy skałami rosną krzewy z różowymi kwiatami, a w ich cieniu przejście jest wyraźnie ciemniejsze.







Schody pomiędzy skałami
Kamienne stopnie prowadzą w bardzo wąską szczelinę. Wyżej są poręcze i punkt, z którego widać poszarpane skały oraz krzewy w zagłębieniach. Na jednym ze zdjęć obok ścieżki stoi niewielkie zadaszone stoisko. Przejście ma tyle miejsca, że schody i ściany zajmują niemal cały pionowy kadr.







Chłopcy w skalnych drzwiach i niszach
Krzyś i Tomek pozują w niewielkich wejściach, opierając ręce o oba boki. W innym miejscu Krzyś wspina się po gładkim podejściu do wykutego otworu. Dalej wracają ciemne drzwi, szeroka przestrzeń między ścianami i detale skał. Na końcowych zdjęciach znów zostaje tylko wąska szczelina z paskiem nieba.

















Zamek oglądany z daleka
Wracając chcieliśmy zajechać do zamku krzyżackiego ale okazało się, że zjazd to raczej dla samochodu 4×4 a oprócz tego stoi tablica z informacją, że powinniśmy mieć specjalne pozwolenie, żeby tam wejść. Z daleka atrakcja nie wyglądała na tyle zachęcająco, żeby pchać się tam więc odpuściliśmy.



Słodkości na koniec dnia
Ostatnie zdjęcia są już ze sklepu. Nina trzyma Tomka, obok Krzyś ogląda szklaną gablotę ze słodyczami. Na małej tacce leżą różne ciastka, jedne z cienkimi nitkami na wierzchu, inne posypane jasnymi wiórkami. Następny dzień to już zwiedzanie Petry .



