Marmarosz w tej części rumuńskiego albumu z 2022 roku zaczyna się od stogów siana i drewnianej cerkwi. Potem są rzeźbione bramy, górska droga, chłopcy boso w potoku i kolejne świątynie. Zebrane tu zdjęcia pochodzą z 18 lipca, po wizycie na Wesołym Cmentarzu w Săpânțy .
Stogi siana i pierwsza drewniana cerkiew
Chłopcy stoją przy stogu siana wyższym od nich o kilka głów. Drewniana konstrukcja w środku trzyma całą tę wielką kopę, dalej widać następny stóg. Przy cerkwi zamiast kolorowych krzyży są drewno i szary gont. Wieża jest wąska i wysoka, dach rozłożysty, a przed wejściem mały zadaszony ganek.





UNESCO obejmuje wpisem osiem drewnianych cerkwi Marmaroszu , zwracając uwagę na ich konstrukcję z bali, smukłe wieże i wysokie dachy. Drewniane świątynie są jednak w regionie znacznie liczniejsze. W albumie ważne są też drobne elementy: stary kamienny krzyż w trawie, mały drewniany budynek i wyrzeźbione obramowanie drzwi.




Drewniane belki, ganek i bramy
Na ganku Tomek zagląda spomiędzy drewnianych belek. Krzyś siedzi w czapce i ciemnych okularach, ze szczurem pod pachą. Z niskiego kąta widać drewniane szczeble prowadzące w stronę Tomka. Za ogrodzeniem stoją krzyże i wieńce, dalej kolejne rzeźbione słupy. Nawet szeroka brama przy drodze ma własny dach.






Górska droga i postój przy potoku
Na betonowej ścianie jest zielony napis „APĂ” i strzałka w dół. Dalej widać pozostałości betonowej konstrukcji pod skałą, kamienne fragmenty murów i las. Droga daje też szerszy widok: zalesione grzbiety, polany i góry schodzące jedna za drugą w dolinę.




Przy potoku chłopcy są już boso. Tomek stoi na płaskim kamieniu, Krzyś rozkłada ręce na okrągłym głazie i sięga dłonią do wody. Buty zostały poza kadrem, do przejścia między brzegami jest za to sporo kamieni. Na szerokim zdjęciu widać, jak płytka, przejrzysta woda rozdziela się pomiędzy nimi. Tu przynajmniej nie trzeba zadzierać głowy do wieży.





Pola, jasne zbocza i kolejna świątynia
Przy następnej bramie stoi czerwony dom. Dalej są pola, stogi i długie jasne pasy odsłoniętej ziemi na zboczach. Na jednym zdjęciu koń ciągnie wóz obok siana. Wąska droga biegnie między zielonymi wzgórzami. Kolejna drewniana cerkiew stoi na cmentarzu, pomiędzy starymi krzyżami. Chłopcy pozują pod jej okapem, obok jest mały dom z wysokim dachem.












Bramy, dzwony i malowane wnętrze
Później pojawiają się murowane bramy z malowanymi ikonami. Jedna stoi w poprzek drogi, druga przy wysokiej skarpie. Za nimi świątynia z pasiastą fasadą i smukłą wieżą. Chłopcy mają wspólne zdjęcie pod dwoma dużymi dzwonami. W środku malowidła pokrywają ściany i sklepienie, pod nimi stoją rzędy rzeźbionych siedzisk. Nad środkiem nawy wisi duży złoty żyrandol.









Jeszcze jedna brama i powrót do samochodu
Przy wysokiej drewnianej bramie chłopcy znów są mali w porównaniu z całą konstrukcją. Na kolejnych zdjęciach mieszczą się w kamiennej wnęce: razem, potem każdy osobno. Na końcu siedzą już z tyłu samochodu, jedzą przekąski, między nimi leży pudełko czereśni. W następnym wpisie zamiast gontu i cerkiewnych wież jest kopalnia soli w Turdzie .






