Świątynia ognia Atashgah i most Si-o-se-pol to dwa zupełnie różne fragmenty Isfahanu. Pierwszy stoi na skalistym wzgórzu, drugi przecina rzekę w mieście. Na Atashgah są kamienne uskoki, resztki murów z gliny i widok ponad dachami. Przy moście po zmroku świecą już całe rzędy łuków. Oglądaliśmy oba miejsca z Krzysiem i Tomkiem podczas wyprawy do Iranu w 2019 roku, po zwiedzaniu Pałacu Czterdziestu Kolumn .
Świątynia ognia Atashgah: wejście na wzgórze
Na tablicy przy wejściu jest też nazwa Marbin Fortress. Visit Iran opisuje Atashgah jako kompleks na wzgórzu o wysokości około stu metrów, na zachód od Isfahanu. Zachowane mury zbudowano z niewypalanej cegły. Na najwyższej części stoi niewielka budowla z otworami po kilku stronach.






Na naszych zdjęciach z podejścia widać duże stopnie skalne i niebieskie strzałki namalowane na kamieniu. Krzyś stoi przy nich w bluzie z tarczą Kapitana Ameryki. Wyżej chropowate skały mieszają się z prostszymi liniami pozostałości murów. Ścieżka z 2019 roku ma tu niewiele wspólnego z równym chodnikiem.






Ruiny na szczycie i widok na Isfahan
Najwyższy budynek ma zaokrąglone ściany i wysokie otwory. Przez jeden z nich widać kolejne przejście, a dalej już niebo i miasto. Na powierzchni ścian są ryte napisy, przy podstawie wystaje skała. Słońce świeci z tyłu, więc część ujęć pokazuje niemal sam zarys budowli.





Panorama jest szeroka: niska zabudowa, pasy zieleni, drogi i góry na horyzoncie. Z góry widać też ścieżki oraz pozostałości murów niżej na zboczu. Kadry przez otwory świątyni mają naturalne obramowanie z grubych glinianych ścian.








U podnóża Atashgah
Na dole są drzewa, kamienne elementy ustawione na ziemi i widok na poszarpaną linię ruin. Nina z chłopcami stoi już na płaskim terenie. Krzyś ma jeszcze osobne zdjęcie obok tablicy z nazwą zabytku.





Most Si-o-se-pol po zmroku
Most Si-o-se-pol ma trzydzieści trzy łuki, od których pochodzi jego nazwa. Powstał w epoce Safawidów nad rzeką Zayanderud. W 2019 roku pod przęsłami płynęła woda, a oświetlone arkady odbijały się przy brzegu. Z oddalenia widać długi poziomy pas świateł. Na samym moście biegnie szerokie przejście między dwoma rzędami ceglanych wnęk, pełne spacerujących ludzi.




