Błękitny Meczet w Erywaniu rozpoznaje się po turkusowej kopule i kaflach wokół wejść. Za uliczną zabudową jest dziedziniec z drzewami, a nad nim smukły minaret. To meczet i wieczorny Erywań z 17 października 2015 roku, po Garni.
Kopuła i minaret
Na kopule turkus przechodzi w ciemniejsze, regularne wzory. Podobna dekoracja otacza portal wejściowy. Z bliska widać drobne podziały kafli, z większej odległości dominuje już sama barwa nad drzewami.
Dziedziniec i sala modlitwy
Alejka biegnie między drzewami i zielenią. W środku na podłodze leżą czerwone dywany z powtarzającym się wzorem, a przednia część sali jest wyraźnie oddzielona od przestrzeni dla wiernych. Meczet zbudowano w 1766 roku z inicjatywy Husejna Alego Chana.
Ulice Erywania po wyjściu z meczetu
Pomiędzy budynkami są chodniki, zadrzewione skwery i stoliki lokali. Zamiast błękitnej kopuły pojawiają się fasady kamienic, ulice i otwarte miejskie place.
Plac Republiki i fontanny wieczorem
Nocne oświetlenie wydobywa jasne elewacje wokół placu. Przed nimi stoją wysokie strumienie wody, podświetlone raz na biało, raz na czerwono. Światło odbija się w basenie i mokrej nawierzchni.
