Hachpat, zapisywany także jako Haghpat, to klasztor w północnej Armenii. Na zewnątrz otaczają go zielone wzgórza, wewnątrz są ciężkie kamienne filary, sklepienia i rzeźbione krzyże. Ten etap wyprawy przypada na 14 października 2015 roku, po gruzińskim David Gareja.
Droga w północnej Armenii
Droga prowadzi między zabudową miasta a zboczami, nad którymi nisko wiszą chmury. Dalej domów jest mniej, pojawiają się łąki, drzewa i rozleglejszy widok na dolinę.
Klasztor Hachpat na wzgórzu
Kamienne budynki stoją w grupie, z dachami na różnych wysokościach. Z bliska widać wąskie okna, krzyże i wejścia schowane w cieniu. Dzwonnica jest odrębną budowlą, więc nie ginie w masie głównego kościoła.
Haghpat i Sanahin są wspólnie wpisane na listę UNESCO. Główny kościół Surb Nszan w Haghpat powstał w latach 976–991, a późniejsze dobudowy tworzyły kolejne sale i przejścia. Dzisiejsza złożona bryła jest efektem wielu etapów budowy.
Chaczkary i kamienne wnętrza
Chaczkary to rzeźbione kamienne stele z krzyżem. W Hachpat stoją przy murach i w obrębie zabudowań, z ornamentami wypełniającymi niemal całą płytę. Obok są nagrobne płyty, kolumny i wąskie przejścia.
Światło pod sklepieniami
Wnętrza są znacznie ciemniejsze od dziedzińca. Światło wpada przez niewielkie otwory, wydobywając z mroku fragment łuku albo kolumny. Dopiero po chwili widać, jak kolejne kamienne podpory łączą się nad głową.
Przy wejściu do monastyru
Po drugiej stronie kamiennych wnętrz jest zwykły ruch przy wejściu: stoliki, drobne przedmioty na sprzedaż i ludzie pod klasztornym murem. Dalej znów otwiera się widok na zielone wzgórza.
