Droga z Armenii do Gruzji biegnie przez krajobrazy o bardzo otwartej przestrzeni: szerokie doliny, łagodne trawiaste wzgórza i skaliste zbocza. Między nimi pojawiają się miejscowości, samochody i zwykłe przydrożne postoje. To przejazd z października 2015 roku, po Erywaniu i Błękitnym Meczecie.
Proste odcinki i szerokie doliny
Asfalt przecina płaski teren, a po obu stronach zostaje dużo miejsca aż po odległe góry. W jednym miejscu ziemia jest sucha i żółta, dalej pojawiają się ciemniejsze pasy zieleni.
Górskie zbocza i jesienne drzewa
W węższych dolinach droga trzyma się zboczy. Przy niej rosną już żółknące drzewa, wyżej są nagie skały i niewielkie połacie trawy. Nad górami wiszą niskie chmury.
Most i przydrożny postój
Między otwartymi odcinkami są most, zabudowania i miejsce, w którym można zatrzymać samochód. Widać też wąską drogę przy kamiennym zboczu. Kolejnym celem w Gruzji jest Wardzia, monastyr wykuty w skale.
