Rodzina, która zamiast siedzieć na kanapie woli się trochę zmęczyć… w innym kraju.

Jesteśmy rodziną, która podróżuje… kiedy tylko może, a czasem nawet wtedy, kiedy nie powinna. Zaczęliśmy skromnie – we dwójkę, z plecakiem, bez planu B i z dużą wiarą, że wszystko jakoś się ułoży. Potem pojawiły się dzieci – i wbrew powszechnym mitom, świat się nie skończył. Wręcz przeciwnie – zrobił się większy, bardziej kolorowy i zdecydowanie głośniejszy.

Oczywiście, podróże z dziećmi to zupełnie inna gra – mniej „wschód słońca na szczycie”, więcej „czy to już pora na przekąskę?”. Ale jedno się nie zmieniło: wciąż chcemy widzieć, przeżywać i pokazywać świat – teraz przez cztery pary oczu.

Zazwyczaj nasze wyprawy mają tryb Indiana Jones – czyli intensywne zwiedzanie, eksploracja, nowe smaki, nowe drogi (i stare błędy).

W letnie wakacje mamy jeszcze jeden tryb: Trzy czwarte. Jedzie tylko jeden rodzic z synami – tata na męskie wyprawy, mama na mamowe – a drugie z nas przez kilka dni nie musi odpowiadać na pytanie „daleko jeszcze?”.