Pamukkale oglądaliśmy tego samego dnia co Hierapolis. Pod antycznymi ruinami ciągnie się białe zbocze z płytkimi zbiornikami wody. Chłopcy brodzą w jednym z basenów, a na dalszych zdjęciach słońce prześwituje przez chmury i odbija się w niewielkich nieckach.
04.05.2023
- Pamukkale
Pamukkale: skąd się biorą białe tarasy
Biały osad powstaje z wód termalnych niosących rozpuszczone związki wapnia. Wytrącający się węglan wapnia tworzy trawertyn, z którego zbudowane są tarasy, progi i obrzeża niecek. UNESCO opisuje Pamukkale i Hierapolis jako wspólny obiekt dziedzictwa przyrodniczego i kulturowego . Turecka nazwa Pamukkale oznacza bawełniany zamek. Z bliska powierzchnia jest pełna drobnych zagłębień, falujących krawędzi i strużek wody.







Chłopcy w płytkich basenach
Woda w nieckach ma jasny, lekko błękitny odcień. Przy wysokim białym brzegu chłopcy stoją po kolana w wodzie, a młodszy także siada w płytszej części. Ponad krawędzią basenu widać góry. Kilka kroków różnicy daje inny widok: albo samą wodę i wapienną ścianę, albo rozległą równinę pod zboczem.









Wieczorne światło nad Pamukkale
Na późniejszych kadrach w wodzie odbija się niskie słońce. Białe tarasy miejscami szarzeją pod chmurami, a pod nimi widać staw, zabudowania i pola na równinie. Na koniec jeszcze Nina z chłopcami na tle zbocza. Tak wyglądał ten przystanek naszej wyprawy po Turcji w maju 2023 roku .









